Rataplan nodigt elk seizoen vernieuwende en opkomende artiesten uit om eigen werk te ontwikkelen als Artist in Residence. Ze werken aan een nieuw muzikaal project of een artistieke verdieping met muzikale gasten. De residentieweek sluit af met een toonmoment. In oktober ontvangen we de eerste Artist in Residence van 26-7 Catharina Evens. Wij stelden haar enkele vragen over haar plannen tijdens de residentie.
Artist in Residence Catharina Evens is een experimentele pianiste die voortdurend op zoek is naar manieren om de grenzen van haar instrument te verleggen. Door fysieke en elektronische ingrepen creëert ze een klankuniversum dat nieuwe interpretaties van het klassieke instrument ontsluit.
"Op zoek naar nieuwe klanken voor de piano"
Goeiemorgen Catharina, in het najaar heb jij een residentie bij Rataplan. Hoe zou je jezelf op muzikaal vlak voorstellen aan het publiek?
Als een pianist die op zoek gaat naar een alternatief klankenpalet voor de piano aan de hand van live elektronica en andere technieken. Hierbij besteed ik veel aandacht aan het laten samensmelten van akoestische en elektronische klanken tot één nieuwe klank, waarbij de piano zelf – en niet de speakers – de hoorbare geluidsbron wordt.
Ik speel piano sinds mijn vierde en heb het volledige klassieke traject doorlopen, tot en met mijn master. Daarna nam ik even afstand van mijn instrument, omdat ik er nog weinig voldoening uit haalde. Via improvisatie en de integratie van live elektronica heb ik uiteindelijk mijn creativiteit en plezier achter de piano teruggevonden.
Hoe zou je je sound omschrijven?
Mijn muziek laat zich moeilijk in een hokje duwen. Er zijn verschillende invloeden hoorbaar, van de meerstemmigheid van Bach en de harmonische rijkdom van hedendaagse pianisten zoals Wallumrød, Hamasyan en Mehldau tot experimentele elektronische muziek en genres die verder liggen van wat ik zelf maak: punk, bepaalde subgenres van clubmuziek en folk.
Is improvisatie belangrijk voor jou?
Absoluut. Voor mij is improvisatie een manier om te ontdekken hoe ik nieuwe klanken, die voortkomen uit mijn specifieke set-up, kan inzetten. Ook tijdens mijn livesets laat ik bewust veel ruimte voor improvisatie en impulsiviteit. Het idee dat ik altijd een ander pad kan inslaan geeft me rust.
Hoe ben je bij Rataplan terechtgekomen?
Ik hou van hun programmatie en werking. Ze geven kansen aan muzikanten die niet in een duidelijk hokje passen. Diezelfde openheid zoek ik in de connecties die ik aanga. Het is dan ook fijn om een culturele organisatie te ontdekken die dat echt in zich draagt. Daarnaast vind ik Rataplan een heel gezellige plek waar ik me goed ondersteund voel.
Weet je al wat je wil doen tijdens je residentie?
Momenteel experimenteer ik met kleine motortjes in de piano die extra percussieve en droneachtige klanklagen mogelijk maken. Tijdens mijn residentie wil ik samen met een scenograaf en lichttechnicus ideeën uitproberen om die evolutie visueel en ruimtelijk te vertalen. Daarnaast wil ik zoeken naar manieren om het statische karakter van de piano te doorbreken en meer interactie te creëren met mijn instrument.
Rataplan zet sterk in op community building. Is dat iets wat jij ook opzoekt?
Ik heb een grote behoefte aan een ondersteunend, inspirerend en liefdevol netwerk rondom mij. Werken aan een soloproject kan snel eenzaam zijn. Doordat ik uit de klassieke muziekscene kom, had ik eerst geen netwerk binnen de improvisatie- of creatieve scene. Dat is nu gelukkig aan het groeien, en dan is het fijn dat huizen als Rataplan kunstenaars samenbrengen.
Welke klank associeer je met Rataplan?
De klank van de drie a’s, ik denk door de associatie met mijn voornaam die ook drie a’s bevat.
En hoe klinkt thuis?
Als water, het kabbelen van een beek, een waterval in het bos. Bij meertjes en rivieren, liefst ergens verscholen, voel ik me thuiskomen.
Tekst door Katrien Jacobs
Foto © Justine Wolfs
